یکی از کارشناسان مسائل روز کشور در یادداشتی عنوان کرد که آیا قرارداد های جدید نفتی(IPC ) به سرنوشت برجام دچار می شود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی کاسب امین از گرگان؛ "محمد ایمانی" «پیش نویس قرارداد های جدید نفتی (موسوم به IPC ) با 150 تغییر به تصویب  دولت رسید».

این خبر پر ابهام،  روز چهارشنبه منتشر شد اما خبری از جزئیات آن 150 اصلاحات  در دسترس افکار عمومی نیست.

قراردادهای جدید نفتی از مدت ها پیش موجب نگرانی و اعتراض طیف متعددی از متخصصان اقتصادی شده است.این اعتراض ملاحظات متعددی را درباره استقلال و منافع ملی شامل می شود:

وی در یادداشت خود آورده است: نحوه برداشت از ذخایر نفت و امکان خسارت های شدید ، بی اعتنایی و ضربه به ظرفیتهای کارشناسی داخلی در میان مدت، عدم رعایت حقوق حاکمیتی و واگذاری برخی از آنها، فقدان ضمانت اجرا و نحوه جبران خسارت ایران در صورت نقض قرارداد توسط طرف مقابل ( نظیر رفتار برخی شرکت های غربی در دوره تحریم و نقض یکطرفه قرارداد که بدون جبران خسارت انجام می شد) ، عدم پیش بینی انتقال فناوری و خام فروشی محض، عدم استقلال نهاد ناظر بر قراردادها ازیک حلقه خاص و متنفذ و منتفع در وزارت نفت، و....

وی گفت: بر اساس اخبار موجود، رهبر انقلاب پس از دریافت نظرات صاحب نظران اقتصادی و نفتی و حقوقی، از دولت خواستند این صاحب نظران( از جمله چهره هایی مانند پروفسور درخشان) را دعوت کنند و دیدگاه های مهم و مؤثر آنها در اصلاح خلل و فرج قراردادها را بشنوند و سپس به تنظیم پیش نویس جدید بپردازند. اما خبرها حاکی از آن است که به این دستور العمل حکیمانه عمل نشده و امثال پروفسور درخشان و دیگر منتقدان به هیچ جلسه مشورتی پس از تاکید رهبری دعوت نشده اند.

این کارشناس مساول روز در یادداششت خود آورده است: ماجرا هنگامی نگران کننده تر می شود که به یاد بیاوریم شبیه همین روند در ماجرای فکت شیت لوزان و سپس متن توافق برجام رخ داد؛یعنی در حالی که رهبری با صراحت فرمودند ماچیز محرمانه ای در این مذاکرات و توافق  نداریم و وزارت خارجه ، منتقدان را دعوت کند و دیدگاه آنان را بشنود و دولت ، نمایندگان مجلس را طبق قانون در جریان بگذارد، اما نه وزارت خارجه  منتقدان اصلی را به نشستی دعوت کرد و نه تا اواخر دولت می پذیرفت که اساسا مجلس طبق قانون اساسی مسئول تصویب توافق ها و قرارداد های الزام آور است !!خروجی این خودبسندگی دولت و وزارت خارجه ،برجام پر از خلل و فرج است که حتی امکان شکایت از ناقضان آن را هم به لحاظ نوع چینش هیئت حل اختلاف و داوری به ایران نداده است.یعنی امتیاز های نقد را داده ایم و حالا به واسطه یک شکایت ما، هر یک از طرف های غربی می توانند بهانه کنند و همه تحریم یک ها را بازگردانند !

وی در پایان عنوان کرد: آیا سرنوشت پر خسارت وعایدی «تقریبا هیچ» برجام کافی نیست تا از تکرار روند «محرمانه سازی»، «راه بینداز و جا بینداز» ،« تلقین هر روز 170میلیون دلار خسارت در صورت تاخیر در تصویب» و «تصویب عجولانه به هر قیمت» پرهیز کنیم؟

آیا سرنوشت مصیبت بار عملکرد آقای زنگنه و تیمشان در قرارداد گازی کرسنت و تحمیل 14/5 میلیارد دلار خسارت به کشور برای عبرت کافی نیست؟

دولت و وزارت نفت باید به طور تطبیقی و دقیق گزارش دهند که کدام تکالیف اصلاحی بر عهده شان بوده و چه کرده اند؟

و باکدام منتقدان اصلی ولو درحد نیم ساعت جلسه گذاشته اند؟!

انتهای پیام/

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

عناوین کلی اخبار

dgfgdfg